Historie Manege PRC – Papendrechtse Ruiter Club

De Papendrechtse Ruiter Club (PRC) is begin 70-er jaren opgericht met het doel het paardrijden mogelijk te maken, zowel voor mensen met, als voor mensen zonder eigen paard. Dit motto heeft altijd het karakter van de vereniging bepaald.

Hoe het begon

Begonnen werd in de wijk de Kooy, een bak werd uitgezet met kratjes. Toen deze wijk verder bebouwd werd, kreeg de PRC een boomgaard toegewezen op de plaats waar nu de manege staat. De eerste stal bestond uit een oude gemeenteloods waar een aantal boxen aangebouwd werden.
Een aantal paarden kon in deze boxen worden gestald, daarnaast waren er een aantal stands, waar de paarden de hele dag aan een touw vast stonden. De paden tussen de boxen waren zo smal dat twee paarden elkaar niet konden passeren, maar ook een kruiwagen een onneembare hindernis was.
Gepoetst werd er buiten, of in de paardenbox zelf, want in de “corridor” konden maar drie of vier paarden staan en ook alleen nog maar als er geen les was.

De eerste bak was een buitenbak op de plaats van de huidige binnenmanege. Een foto van deze bak hangt nog in de kantine. Later, toen de binnenmanege gebouwd werd, kwam er een buitenbak waar die nu ook nog is, alleen toen was deze nog een kwartslag gedraaid, richting Hazelaarhof. Toen de wijk gebouwd werd moest daar dan ook een stuk vanaf en hebben we een tijd een vierkante buitenbak gehad, deze is later aangevuld tot de huidige buitenbak.
De binnenmanege is grotendeels door de leden gebouwd. Alleen de staalconstructie zelf is door een daarvoor gespecialiseerd bedrijf geplaatst, de houten ombouw is zelf gemaakt. De (verhoogde) vloer van de kantine is door de dames aangekruid en door de heren gestort en geëgaliseerd.

De PRC nu

De bouw van de huidige stallen bracht een hele verbetering voor de stalling van de paarden met zich mee. Alle paarden en pony’s hebben nu een goede box. De stal zelf is voorzien van een speciale natuurlijke ventilatie waar het “open dak” een belangrijk deel van uit maakt. Een echte poetsplaats ontbreekt maar op stal is nu ook ruimte genoeg.
Met de bouw van deze stallen werd ook de binnenbak uitgebreid tot een rijbaan van 20 bij 60 meter, zodat zowel binnen als buiten wedstrijden in de klasse Z verreden kunnen worden

De PRC biedt de mogelijkheid een paard tegen redelijke prijs te stallen, onder voorwaarde dat het paard of de pony, een aantal lessen voor recreanten “meedraait”. In de loop van de tijden zijn er echter ook enkele mogelijkheden gekomen om pensionpaarden te stallen.
Voor de niet-eigenaar, traditiegetrouw nog steeds “recreant” genoemd, ontstaat daardoor de mogelijkheid tegen een eveneens redelijke prijs de lessen te volgen. Een van de nadelen is dat het aantal lespaarden beperkt is en dat er daardoor een wachtlijst is. Wel zijn er een aantal manegedieren aangeschaft om zoveel mogelijk in de behoefte te voorzien dat een ieder kan paardrijden. Men dient lid te worden van de vereniging als men de lessen wil volgen.

Een bijzonderheid is verder nog dat het manegegebouw en de stallen eigendom zijn de vereniging zelf. Dit geeft het prettige gevoel van eigen baas te zijn, in feite is de manege van elk lid van de vereniging, maar het brengt ook het nodige werk met zich mee.
Het onderhoud van de manege wordt door de leden zelf gedaan en is verplicht voor diegene die hun paard stallen. Ook de kantine wordt door de leden zelf gerund.

De Papendrechtse Ruiter Club is aangesloten bij de KNHS. Dit maakt het mogelijk om met landelijke wedstrijden mee te rijden, de PRC organiseert zelf ook bijna elke maand een KNHS dressuurwedstrijd.